Instagram

Follow Me!

Travel

Martine’s babymoon met bestemming Mauritius

22/03/2018
Martine babymoon Mauritius
Reading Time: 4 minutes

De Hindu mythe gaat dat Shiva en zijn vrouw Parvati op een kleed van bloemen over de aarde vlogen. Onderweg zagen zij een paradijselijk eiland in het midden van de oceaan met groene bergen, kristalheldere meren en watervallen. Dat alles omgeven door azuurblauwe wateren. Shiva droeg het water van de Ganges op zijn hoofd om de aarde te beschermen tegen overstromingen. Toen ze landden op het eiland morste hij een paar druppels uit de Ganges in het kratermeer. Hindu’s noemen dat tot op het heden ‘Grand Bassin’ dat zich in het midden van het eiland Mauritius bevindt. Elk jaar trekken de pelgrims, de meeste te voet in optocht al dagen van te voren, van over het hele eiland naar grand bassin om daar Maha Shivaratri te vieren, te bidden en zich te wassen in het heilige water.

Babymoon voor drie weken gegarandeerd niets doen

Deze mythe, plus het feit dat ik 3 weken niets wilde doen zonder geteisterd te worden door ziektes zoals malaria en het Zika virus, gaf de doorslag voor Mauritius. Nooit eerder dacht ik na over Mauritius. Een eiland ter grootte van de provincie Utrecht leek toch wat te klein gezien ik het liefst zoveel mogelijk zie en ervaar als ik toch weg ga. Maar het is een perfecte locatie om een laatste vakantie met z’n tweeën te vieren. Mauritius is de ideale locatie; geen gekke ziektes, praktisch elke dag goed weer en het enige wat je kunt doen is ‘belly-up’ (bij terugkomst 31 weken) op het strand liggen en dan heb ik het nog niet gehad over het heerlijke eten. Een geweldige combinatie van Creools, Frans en heel veel Indiaas. Veel fruit, vis en chili (‘bad for baby’ en alsof het nog niet heet genoeg is met 30 graden…) bij alles.
Wil je een avontuurlijke vakantie met veel variatie, dat is dit geen geschikte plek voor 3 weken. Je medereisgenoten zijn ook vaak rond de 70, Frans en leerachtig, diep bruin. Daarnaast verveel je je waarschijnlijk kapot als je een ondernemend type bent. Je zou bijna vergeten dat je niet mag duiken, kiten, hiken en drinken als je zwanger bent. O nee, toch niet, daar wordt je vanzelf continue aan herinnert. En dan is die onderzeeër waar ik mijn zinnen opgezet had, om toch nog iets van het rif te zien, ‘in maintenance’ tot de dag dat we terug vliegen.

babymoon bestemming Mauritius

In drie weken hebben we het hele eiland gezien. In het westen begonnen we in het plaatsje Flic en Flac. Ons airbnb optrekje is een gigantisch appartement op de eerste verdieping met uitzicht op het zwembad en de zee. Het plaatsje zelf is niet zo veel maar het strand is geweldig. In Mauritius zijn veel vreselijke resorts die stranden volledig innemen maar gelukkig heeft elk kustplaatsje ook een public beach waar met name in het weekend hele families met tenten, muziek, tafels en stoelen naar toe trekken. Langs het strand vind je kleine hutjes en foodtrucks waar vanuit je het lekkerste en goedkoopste eten (100 roepie = 2,50) kunt krijgen. Fried noodles of rijst met kip, ei en garnalen tot roti. Combineer dat met een verse kokosnoot en je picknick is af. Hoewel… een (of twee) citroen-merengue taartje(s) van een Franse patisserie gaat er natuurlijk ook nog prima in als je zwanger bent. Buiten de resorts, geen toerist te bekennen. Bijna alle publieke stranden zijn kleine dennenbossen die grenzen aan strand en zee. Die bebossing zorgt voor een heerlijke schaduw zodat je er de hele dag kunt doorbrengen zonder langzaam te sterven van de hitte.

Met ons mini Maleisisch huurautootje rijden we na een goede week naar het Oosten van het eiland.
Het is bizar om te beseffen als ik in de auto zit dat ik naar een Afrikaans land kijk. Het is zoveel meer welvarend en ontwikkeld. Dat heeft gedeeltelijk te maken met het toerisme maar vooral met het feit dat Mauritius de ‘tax-haven’ van Afrika is. Alle geldstromen gaan vanwege belastingvoordelen door dit land. Net zoals Nederland eigenlijk.
Wat mij direct opvalt is hoe alle mensen, welke religie dan ook, gemoedelijk samenleven. Hindu tempels staan naast moskee’s en naast kerkjes. Toen Mauritius werd ontdekt waren er geen oorspronkelijke inwoners. Vandaar dat ook niemand het land probeert te claimen. Dat zorgt voor een gemoedelijke sfeer.

De weg leidt ons dwars over het eiland over het hoger gelegen plateau. Onderweg bezoeken we een rum fabriek, het Grand Bassin en rijden we door eindeloze velden suikerriet. Het eiland is groen en vruchtbaar zoals je je een paradijs voorstelt.
Onze volgende verblijfplek is: Otentic, een ‘eco-resort’ nabij Belair. Het is een tentenkamp aan een waterval, rivier en baai. Dagelijks wordt er voor ontbijt, lunch en diner gezorgd door een aantal fantastische Mauritiaanse dames. Elke de ochtend gaat de boot naar Ile aux Cerfs, een bounty eilandje op een half uur varen en in de middag neemt het personeel je graag mee wakeboarden of kiten.
Het Oostelijke deel ziet er heel anders uit, meer zoals ik mij het echt Mauritius had voorgesteld. Een plek waar de inwoners wonen.
Vlakbij, voor de kust van Blue Bay ligt een eilandje (Ile aux Aigrettes) waarop de inheemse flora en fauna van Mauritius beschermd wordt. Verschillende palmen, roze duiven en landschildpadden worden hier in stand gehouden zodat ze niet uitsterven zoals de dodo (waar de Nederlanders debet aan zijn doordat zij een eiland aantroffen zonder veel eten, waarna ze het ook verlaten hebben). Voor 1 middagje hadden ze er op het eiland een landschildpad bij.
De laatste week gaan we naar het noorden. Hotels zijn er duurder en er zijn meer ‘leren-mensen’ zoals ik de diepbruine opa ben gaan noemen. Niet helemaal mijn cup-of-tea maar ze hebben wel hetzelfde slakkentempo en dito actieradius van 100 meter als ik op het moment.
Ook dit volgende hotel ligt aan de zee met een terras dat moeiteloos over lijkt te gaan in een infinity pool. De stranden zijn prachtig en dat zorgt dan ook voor een hoge concentratie aan toeristen en luxueuze (dure) resorts.

Mauritius Martine

Mauritius: na 3 weken volledig uitgespeeld. Volledig bijgeslapen, extreem ontspannen en verliefd keren wij terug met een 11 uur (denk daar goed over na of je dat wil met je dikke buik) durende KLM vlucht naar icy cold Amsterdam. Gestaag op naar de hel die bevallen heet.

Martine Haex

Martine Haex

Ziet zichzelf als meer dan ‘container for a child’ maar blijft zich verbazen over constante gesprekken over baby’s,zwangerschapskwaaltjes of mensen die zomaar je buik aanraken. Reist graag, veel en ver, is steeds op zoek naar dat volgende avontuur en houdt van mooie dingen. In haar humor viert sarcasme hoogtij.
Martine Haex

Instagram

Follow Me!